بنام خدا

قرن هاست كه فيلسوفان و نويسندگان بزرگ دنيا از يك مسئله ساده كه همانا همه ما انسانها به نوعي با آن برخورد داشته ايم ، سخن گفته اند و براي مخاطبان خود پيشنهاداتي داده اند مبني بر اينكه :

-         اگر انسانها بدانند به دنبال چه مي گردند ، همه دنيا دست به دست هم مي دهد تا آنرا براي او محيا كند!

-         انسان تنها موجودي است كه در زندگي مي داند كه سعادت و كمال در چيست و به دنبال آن خواهد رفت!

-         خداوند براي اين موجود دو پا هيچ چيز كم نگذاشته. تنها كافي است به جستجويش باشد.

-         بزرگي و كوچكي آرزوها به گستردگي فكر انسانها بستگي دارد. اگر ذهن انسان باز باشد مي تواند كيمياگر شود و اگر با ذهني بسته زندگي كند، تنها مي تواند فلز را به طلا تبديل كند!

در كل اينكه تمامي اين سخن ها به اين اشاره دارد كه يك چيز واحد است كه انسان را به سمت پيروزي سوق مي دهد و آن هم " هدف " است.

هدف بزرگترين چيزي است كه تا به حال من داشته ام و پس از خالق خويش از تنها چيزي كه واقعا مي ترسم بي هدفي و پوچي در زندگاني است. چون اعتقاد دارم كه هدف سرآغاز هر كاري است و بيش از نيمي از آن. كافي است كه كسي هدفي را براي خود مشخص كند و به دنبال آن گام بردارد آن هنگام است كه در مي يابد نيم بيشتر راه را طي كرده!

خود شما! بله شما مي توانيد به سوابق خود در زندگي روزمره مراجعه كنيد و نمونه هايي بزرگ از اين حس بزرگ را مشاهده كنيد. قطعا هم اكنون نيز در زندگي و يا حتي از اينكه به وبلاگ اين حقير سر زده ايد نيز هدف خاصي را دنبال مي كنيد. حتي كساني كه از زيادي وقت بي جهت در اينترنت گشت مي زنند نيز هدفي دارند و آن پر كردن وقت اضافي است كه دارند. پس مي بينيد كه هر كسي هدفي دارد. اندازه هدف هر كس نيز مانند آرزوهايش بستگي كه ابعاد فكر او دارد.نتيجه آنكه هدف هر كس نشان دهنده سطح فكر اوست!

 در اين چند ماه اخير كه درگيري شديدي با روزگار پيدا كرده بودم( دانشگاه – كار- تمرين- كلاس زبان-هنر) وقتي براي سرخاراندن هم پيدا نمي شد. البته دانشگاه و درس و كارو ... برنامه ريزي شده بودند ولي تمارين كمي بي برنامگي را در خود داشت ، مضاف بر اينكه آسيب ديدگي انگشت دست راست هم نمي گذاشت تا دلچسب تمرين كنم. از سرانجام علم كوه در رؤياي " ديواره هاي بلند و انگشتان سرمازده" براي زمستانم برنامه ريزي مي كردم تا در پاييز دچار اين آسيب ديدگي شدم. حال كه از آرزوي صعود هاي زمستانه ديواره فاصله گرفته بودم هدفي نداشتم و بايد به دنبال هدفي خاص مي گشتم تا در حد اقل آن خود را راضي به انجامش مي كردم.

كوهنوردي نيازي به انگشت دست ندارد! هوشمندي، قدرت بدني، پشتكار، لوازم و مقدار زيادي پول ميخواهد. خوب است اين را دنبال مي كنم. البته كمي دير شده ولي خب چاره اي نيست.گرچه سطح فكر من به اندازه يك نخودچي بيش نيست اما برنامه زمستانه اي را براي خودم هدف قرار دادم و براي آن تمرين خواهم كرد. از اواسط پاييز برنامه هاي تمريني جالبي رو پياده كردم كه علي رغم كمبود وقت اجراي آنها برايم شيرين بود.

با آرزوي اينكه هيچ كدام از شما بدون هدف نمانيد!