بنام خدا

همنوردان: حبيب رضايي- كيانا رضايي-محمدرضا مرادي

سه شنبه شب 25 تيرماه براي تمرين ديواره به لجور رفتيم و چهارشنبه مسير صادق رو همراه آقاي مرادي صعود كرديم و چون مي خواستيم فردا يعني پنج شنبه به اشترانكوه بريم بعدازظهر رو به استراحت گذرونديم.

روز پنچ شنبه صبح با قطار محلي اراك-درود به سمت استان لرستان به راه افتاديم و بعد از دو ساعت و نيم طي مسير به شهر ازنا رسيديم. با يك ماشين دربستي به سمت روستاي كمندان كه مبدا صعود قله هايي چون تيركستان-پياره-ازنادر و... مي باشد، حركت كرديم و در آنجا پس از صرف نهار و بعد از خنك تر شدن هوا به سمت پناهگاه مرحوم كامران سليماني كه كمپ اصلي صعود به دو قله كل جنون و تخت شاه است به راه افتاديم.

ما در كنار رودخانه و جوي هاي بزرگ و كوچك آب. صداي غرش و سرازير شدن آب از تنگ تونل برفي كه تا اواخر تابستان نيز داراي برف مي باشد و در انتهاي دره محلي مناسب براي يخ نوردي و كارهاي فني تركيبي است ، به گوش مي رسيد.كمپ آرش ، سراب بهادر، چشمه ناصر و خلاصه دو ساعت و چهل دقيقه تا پناهگاه.

شلوغ شده بود و كوهنوردان زيادي از جاهاي مختلف كشور براي صعود به اين منطقه آمده بودند. صبح ساعت 6:20 به سمت قله به راه افتاديم. مسير بسيار زيبايي كه تا آخرين يخچال با آب و آبشار همراه است را پيموده و در زير تيغه هاي هرم اصلي قله به استراحت پرداختيم. از اين جا به بعد فقط با سنگ در ارتباط بوديم و باد.

ساعت 8:15 بر روي قله بوديم. مسير تيغه اي قله مسير سختي نيست و با توجه به جنس سنگ هاي منطقه اشترانكوه بايستي گفت تنها كمي دقت لازم است تا صعودي بي خطر و لذت بخش را در پيش رو داشته باشيم.

و موجوداتی که قبل از انسانها بر قله ها می زیند...

مسير بازگشت و فرود به سمت پناهگاه از ضلع سمت چپ قله و از دهليزي پر شيب تا تراورس كوچكي كه به سنگ معروفي به نام انگشت خدا(شست خدا- شست بزرگ) مي رسد ادامه دارد و بعد از آن با فرود در يخچال اصلي كل جنون مي توان مسير نرمالي كه از پناهگاه تا زير تيغه ها مشخص شده را بازگشت تا به پناهگاه رسيد.

امسال به لحاظ كمي بارش هاي برف در زمستان گذشته منطقه از برف كمي برخوردار بود اما باز هم با اين ترتيب هنوز زيبايي ها و سرسبزي اشترانكوه وجهه خود را داشت.

بعد از رسيدن به پناهگاه و استراحت به سمت كمندان به راه افتاده و پس از آن به ازنا و بالاخره با اراك بازگشتيم.